نسیان به قلم سمانه حسینی
پارت صد و چهل و یک :
فنجانم را پر کردم از قهوه ی خوشمزه ایی که یکی از مسافرها برایم آورده بود و پنجره را روی هوای
خنک مهر ماه باز کردم.
از باران های متوالی چند شب گذشته حالا ابرهای سفید و آسمان آبی رنگی مانده بود که چشم را نوازش میداد.
صدای در که آمد سرم را برگرداندم
_ جانم بفرمایید!
_ مزاحم نمیخوای خانم نیکزاد!
خنده کنان نگاهی بهش انداختم
_ نیلو تو اینجا چیکار میکنی! بیا تو ورپریده تو م
مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۸ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۲۷۹ روز پیش تقدیم شما شده است.
حامد
بابک
نیلوفر
متین
ثمر
سایه
مریم
2چقدر غمگین و چقدر قشنگ🥲😭 ثمر می شینه سر خاک پدر و مادر خودش بدون اینکه بدون اونا پدر و مادرشن
۹ ماه پیش
سمانه حسینی | نویسنده رمان
آره 😭
۹ ماه پیشمریم
2و قشنگ ترش اینجاست که سایه با جونش کنار این بچه موند و از هیچی براش کم نذاشت حامدم که دیگه معرکه ست😭
۹ ماه پیشسمانه حسینی | نویسنده رمان
دقیقا👌🏻🥲
۹ ماه پیشمریم
2واقعا شخصیت های نسیان همه خیلی زنده بودن دلم از همین الان گرفته که ته رمانیم
۹ ماه پیشسمانه حسینی | نویسنده رمان
آخ عزیزم🥲
۹ ماه پیش
لطفا صبر کنید...
شادان
0کلا ولی سایه قصدی نداره به ثمر درمورد مادرو پدرش بگه ؟